ਅਗਲਾ ਸੰਸਕਰਣ...

ਸੁਰਖ਼ ਫ਼ਰੇਰਾ
ਜਦ ਵੀ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ
ਖ਼ੁਸ਼ਕ, ਬੰਜਰ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੁੰਹਦਾ.
ਲਹੂ ਨਾਲ ਸਿੰਜੀ,
ਲਾਲ ਵੱਤਰ ਭੋਂ 'ਤੇ ਵਿਛਦਾ ਹੈ.
ਮੁੜ੍ਹ ਫੇਰ ਉੱਗਣ ਲਈ
ਇਕ ਤੋਂ ਹਜ਼ਾਰ ਬਣ ਕੇ
ਲਹਿਰਾਉਣ ਲਈ.
ਦੋ ਤੂਫਾਨਾਂ ਵਿਚਲੀ
ਵਕਫੇ ਦੀ ਲੀਕ.
ਇਹੀ ਤਾਂ ਹੈ
ਯਥਾਰਥ
ਸਾਡੇ ਸਮਿਆਂ ਦਾ.

-ਸਵਜੀਤ

23 ਮਾਰਚ ਤੇ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ...

ਆਹ ਕੀ ਖਬਰਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਅੱਜ ਕਹਿਰ ਵੇਖਿਆ.
ਤੇਰੇ ਗਲ਼ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਪਾਉਂਦਾ ਡਾਇਰ ਵੇਖਿਆ.

ਤੇਰੇ ਸੁਪਨੇ ਅਧੂਰੇ ਕਹਿੰਦੇ ਕਰ ਦੇਣੇ ਪੂਰੇ,
ਭੱਜ ਵੋਟਾਂ ਪਾਉਣ ਜਾਂਦਾ ਤੇਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵੇਖਿਆ.

ਚਿੱਟੇ ਕੁੜਤੇ ਪਜਾਮਿਆਂ ਨੇ ਮੱਲੀਆਂ ਸਟੇਜਾਂ,
ਫਿਰ ਸਿੰਮਦਾ ਸਪੀਕਰਾਂ ਚੋਂ ਜ਼ਹਿਰ ਵੇਖਿਆ.

ਜਿੱਥੇ ਸੁੱਟਿਆ ਤੂੰ ਬੰਬ ਉੱਥੇ ਲਾਉਣਾ ਤੇਰਾ ਬੁੱਤ,
ਤੇਰੀ ਸੋਚ ਦਾ ਬਲਾਤਕਾਰ ਠਹਿਰ ਵੇਖਿਆ.

ਕਿਵੇਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਮਿਲਾਈਏ ਕਿਵੇਂ ਸਾਹਵੇਂ ਤੇਰੇ ਆਈਏ,
ਅੱਜ ਆਪਣੇ ਹੀ ਚਿਹਰਿਆਂ ’ਚ ਗੈਰ ਵੇਖਿਆ.

ਤੇਰੇ ਵਾਰਿਸਾਂ ਦੇ ਕੋਲ਼ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣੇ ਤੇਰੇ ਬੋਲ,
ਏਹੋ ਟਹਿਕਦਾ ਸਿਤਾਰਾ ਚੱਤੋਂ ਪਹਿਰ ਵੇਖਿਆ.

- ਸਵਜੀਤ
੨੪/੦੩/੧੦

ਵੀਰਾਨ ਗੁਲਸ਼ਨ

ਵੀਰਾਨ ਗੁਲਸ਼ਨ

ਕਿਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਨਹੀ ਆਵੇਗਾ ਮੌਸਮ ਬਹਾਰ ਦਾ.
ਵੀਰਾਨ ਗੁਲਸ਼ਨ ਐਵੇਂ ਤਾਂ ਨਹੀ ਦਿਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ.

ਇਤਿਹਾਸ ਥੰਮ ਗਿਆ ਹੈ ਅਖੇ ਰੁਕ ਗਿਆ ਸਮਾਂ,
ਵਹਿਮ ਹੈ ਫ਼ੋਕਾ ਕਿਸੇ ਦਿਲ-ਏ-ਬਿਮਾਰ ਦਾ.

ਮਨ ਅੰਦਰ ਪਲ੍ਦੀਆਂ ਵੇਲਾਂ ਨੂੰ ਤਾਂ ਛੂਹ ਨਹੀ ਸਕਦੀ,
ਗਰਦਨ ਤੱਕ ਹੀ ਬਣਦਾ ਹੈ ਸਦਾ ਦਾਇਰਾ ਕਟਾਰ ਦਾ.

ਦਿਨ ਚੜੇ ’ਤੇ ਫੁੱਲ ਖਿੜਨਗੇ ਤੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਮਹਿਕਾ,
ਇੱਕ ਫੁੱਲ ਰਾਤ-ਰਾਣੀ ਦਾ ਤੈਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦਾ.

ਫਿੱਕੀ ਨਾ ਕਿਧਰੋਂ ਰਹਿ ਜਾਏ ਲਿਸ਼ਕੋਰ ਲਫ਼ਜ਼ਾਂ ਦੀ,
ਉੱਠ-ਉੱਠ ਕੇ ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਸੰਵਾਰਦਾ.

- ਸਵਜੀਤ
੦੫/੦੨/੨੦੧੦

ਹੱਥੀਂ ਅੱਟਣ, ਟੋਸਟ-ਮੱਖਣ...

ਭੁੱਖੇ ਢਿੱਡ ਤੇ ਠੰਡੀਆਂ ਰਾਤਾਂ.
ਕਾਹਦੇ ਧਰਮ ਤੇ ਕਿਹੜੀਆਂ ਜਾਤਾਂ.

ਹੱਥੀਂ ਅੱਟਣ, ਟੋਸਟ-ਮੱਖਣ,
ਦੋ ਹੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਜਮਾਤਾਂ.

ਬਲ੍ਦੇ ਸਿਵੇ ਤੇ ਠਰਦੇ ਚੁੱਲੇ,
ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਦੀਆਂ ਸੌਗਾਤਾਂ.

ਰੰਗ ਲਹੂ ਦਾ ਮੰਗਣ ਸਾਥੋਂ,
ਫਿੱਕੀਆਂ-ਫਿੱਕੀਆਂ ਇਹ ਪ੍ਰਭਾਤਾਂ.

ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਆਕਾਰ ਬਖ਼ਸ਼ਣਾ,
ਸੀਨੇ ਚੋਂ ਪਿਘਲਾ ਕੇ ਧਾਤਾਂ.

ਜੇ ਨਾਂ ਕਲਮੋਂ ਜੀਵਨ ਉਪਜੇ,
ਡੁੱਬ ਕੇ ਮਰੀਏ ਵਿੱਚ ਦਵਾਤਾਂ.

- ਸਵਜੀਤ

ਯੁਧਿਸ਼ਟਰੀ ਸੱਚ ਦੇ ਰੂ-ਬ-ਰੂ...

ਤੇਰੇ ਖੰਜਰ ਦੇ ਐ ਕਾਤਿਲ ਕਿਵੇਂ ਅੱਜ ਹੋਸ਼੍ ਭੁੱਲੇ ਨੇ.
ਅਸਾਡੀ ਮੌਤ ਤੇ ਲੱਗਦੈ ਕਿਸੇ ਦੇ ਹੋਂਠ ਖੁੱਲੇ ਨੇ.

ਨਾ ਬੁਝਦੀ ਹੈ ਨਾ ਮਘਦੀ ਹੈ ਅਗਨ ਸਿਵਿਆਂ ਦੀ ਇਹਨਾਂ ਤੋਂ,
ਨਗਰ ਤੇਰੇ ਜੋ ਵਗਦੇ ਨੇ ਬੜੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਬੁੱਲੇ ਨੇ.

ਬੁਝੇ ਹੋਣੇ ਨੇ ਕੁੱਝ ਜੁਗਨੂੰ ਤੇਰੇ ਵੀ ਗ਼ਰਾਂ ਅੰਦਰ,
ਹੈ ਵਹਿੰਦਾ ਸੇਕ ਨੈਣਾਂ ਚੋਂ ਬੜੇ ਹੀ ਸਰਦ ਚੁੱਲੇ ਨੇ.

ਹਵਾ ਨੇ ਹਾਰ ਕੇ ਚੁੱਕਿਆ ਕਦਮ ਯੁਧਿਸ਼ਟਰੀ ਸੱਚ ਦਾ,
ਨਾ ਬਿਖਰੇ ਹੌਸਲੇ ਸਾਡੇ ਅਥਾਹ ਤੂਫ਼ਾਨ ਝੁੱਲੇ ਨੇ.

ਹੋ ਸਕਿਆ ਤਾਂ ਕਰ ਦੇਵੀਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਐ ਕਵਿਤਾ,
ਕਿ ਬਣਕੇ ਨਾਮ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਤੇ ਤੇਰਾ ਕੁੱਝ ਹਰਫ਼ ਡੁੱਲੇ ਨੇ.

- ਸਵਜੀਤ

ਤੇਰੇ ਦਾਨਿਸ਼ਵਰਾਂ ਦਾ...

ਤੇਰੇ ਦਾਨਿਸ਼ਵਰਾਂ ਦਾ


ਤੇਰੇ ਦਾਨਿਸ਼ਵਰਾਂ ਦਾ ਖਾਸ ਕਰ ਖਿਆਲ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ.
ਜਵਾਬ ਹੋਣ ਜਿਹਨਾਂ ਦੇ ਓਹੀ ਸਵਾਲ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ.

ਮਤੇ ਕੋਈ ਟਹਿਕ ਹੀ ਉੱਠੇ ਟੀਸ ਦੁੱਖਦੀ ਹੋਈ ਰਗ਼ ਦੀ,
ਕਿਸੇ ਦੀ ਨਬਜ਼ ਤੇ ਹੱਥ ਵੀ ਬੜਾ ਸੰਭਾਲ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ.

ਅਸਾਡੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਨੂੰ ਕਾਰੀਗਰੀ ਆਪਣੀ ਕਿਹਾ ਉਸਨੇ,
ਇਸੇ ਲਈ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ‘ਚ ਅੱਜ-ਕੱਲ ਢਾਲ੍ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ.

ਸਫ਼ਰ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਬੜਾ ਹੈ ਸਿਰਫ਼ ਕਵਿਤਾ ਨਾਲ ਸਰਨਾ ਨਈਂ,
ਰਲ਼ਾ ਕੇ ਵਿੱਚ ਦਵਾਤਾਂ ਦੇ ਦਵਾਈ ਨਾਲ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ.

ਬੜੀ ਹੀ ਖੂਬਸੂਰਤ ਸੀ ਸੁਨਿਹਰੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਉਸਦੀ,
ਹਨੇਰੀ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਸੁਪਨਾ ਸੁਬ੍ਹਾ ਦਾ ਬਾਲ੍ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ.

- ਸਵਜੀਤ

ਗ਼ਜ਼ਲ ਨਹੀਂ...

ਗ਼ਜ਼ਲ ਨਹੀਂ...

ਸਾਡੇ ਜਜ਼ਬਾਤ ਸ਼ਾਇਰੀ ਆਪਣੀ ਕਰਾਂਗੇ.
ਜਿਵੇਂ ਤੜਫੂਗੀ ਰੂਹ ਉਵੇਂ ਕਲਮ ਫੜਾਂਗੇ.

ਕੱਚਾ ਹੋਵੇ ਪੱਕਾ ਭਾਵੇਂ ਘੜੇ ਦੀ ਨਾ ਗੱਲ ਕਰ,
ਸ਼ੂਕਦੇ ਝਨਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਿੱਦ ਆਸਰੇ ਤਰਾਂਗੇ.

ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੋਣਾਂ ਤੋਂ ਉਭਾਰਦੀ ਜੋ,
ਮਰ ਕੇ ਹਜ਼ੂਰ ਪੂਰੀ ਗ਼ਜ਼ਲ ਕਰਾਂਗੇ.

ਕਾਲੇ ਬੜੇ ਕੀਤੇ ਸਫੇ ਕਰਨੇ ਸੁਨਿਹਰੀ,
ਹੁਣ ਕਲਮਾਂ ‘ਚ ਭਿੰਨੀ ਭਿੰਨੀ ਚਾਨਣੀ ਭਰਾਂਗੇ.

ਨਾ ਹੋਣਾ ਸੂਰਜ ਦਾ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੀ ਮੌਤ ਨਹੀ,
ਰਲ੍ ਸਾਰੇ ਜੁਗਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਵਰਾਂਗੇ.

ਰਾਤ ਦੇ ਮੁਸਾਫਿਰਾਂ ਨੂੰ ਖੌਫ ਕਦੋਂ ਸੁਰਮੇ ਦਾ,
ਸਾਹਮਣੇ ਖਲੋ ਕੇ ਤੇਰੇ ਨੈਣਾਂ ਨੂੰ ਜਰਾਂਗੇ.

- ਸਵਜੀਤ